Moto Sportivo
“Van twee voetjes op de voetsteunen naar twee voetjes op de grond. Wat een geweldige training hebben we gehad van Moto Sportivo. Of het nu de accommodatie, de gezelligheid of de inhoud van de cursus was doet er niet zoveel toe, het geheel was tip-top in orde en vele malen meer dan de som der delen. Een hotel in de Eifel, enthousiaste motorrijders en instructeurs die meer zien dan je zelf voorheen ooit zag waren de ingrediënten voor een vierdaagse bergtraining.
Het begon allemaal al op de dag voor aanvang van de training. Er was een speciaal arrangement in het Van der Valk hotel in Venlo geregeld zodat je donderdagavond reeds op de vertrekplek aanwezig kon zijn en vrijdagochtend in alle rust na een ontbijtje kon vertrekken. De gezelligheid kwam er op donderdagavond aan de bar al goed in dus dat rustgedeelte was voor sommigen iets minder. Dat neemt echter niet weg dat de stemming bij aanvang opperbest was. De trend was gezet, op naar de Eifel.
Maar niet voordat we eerst wat uitleg over de training en een eerste instructie hebben gehad onder het genot van een kopje koffie en wat lekkers. Rijden in een groep, wat handsignalen om zaken duidelijk te maken en enkele veiligheidsaspecten kwamen aan de orde zodat we uiteindelijk met elkaar op weg konden. En, het werkte ook nog allemaal zodat we na een klein uurtje snelweg eindelijk konden beginnen aan datgene waar we voor kwamen. Heuvels en bochten.
En laten die er nou meer dan voldoende zijn. De route liep door en langs typisch Duitse dorpjes en deed ons op allerlei wegen belanden, verbindingswegen met lange bochten, kleinere wegen met kortere bochten en natuurlijk haarspeldbochten in de heuvels. Wat een genot, verkeersdrempels zijn nagenoeg afwezig, de bevolkingsdichtheid zo klein dat er niet al te veel verkeer is en fietsers leven volgens mij een ondergronds bestaan in deze contreien. Ruim baan voor de motor en hun bestuurders om technieken te leren, aan te scherpen en uiteindelijk te finetunen.
Een hele duidelijke focus op veiligheid, kijktechniek en motorbeheersing zorgde ervoor dat we ongemerkt steeds makkelijker en veiliger door de Eifel, Luxemburg en België reden. Het leek wel of er niets aan de aandacht van de instructeurs en instructrice ontsnapte, een voetje scheef, de houding op de motor, het gebruik van welke rem ook, alles werd opgemerkt en als feedback teruggegeven. Hup, nog een stukje theorie erbij en zelf ontdekken of de voorgestelde aanpassing werkt.
Praktijkgerichte training waar je u tegen zegt.
Ook de inwendige mens werd niet vergeten tijdens deze trips en naast de inname van wat feedback en theorie was er voldoende plaats om ervoor te zorgen dat ook het menselijke motortje goed kon functioneren. Heerlijk eten op leuke plaatsen en genieten van wat was geweest en wat nog komen ging. Dit stopte echter niet onderweg, ook het hotel dat we als uitvalsbasis gebruikten droeg in belangrijke mate bij aan het algemeen welbevinden. Het soms wat hoge Helga-gehalte dat deed denken aan een TV-serie maakte de sfeer helemaal compleet, niet unheimisch maar wel lekker van huis.
Langzaam begonnen de kwartjes te vallen, alle theorie en feedback die er met grote passie in gepompt was begon haar vruchten af te werpen. Nieuwe technieken begonnen een vorm van automatisme te worden en een groter bewustzijn resulteerde in een veel soepeler en veiliger manier van rijden. Als er al wat weerstand was tegen het afleren van zaken dan werd dat nu volledig overvleugeld door het gemak en de ontspanning waarmee gereden kon worden. Vertrouwen in de eigen(gemaakte) techniek maakte het rijden in de uitdagende omgeving een genot.
Esther, Marcel, Menno en Gino, Top! Dank voor jullie inzet en organisatie waardoor de mogelijkheid bestaat om op een hele prettige manier wat bij te leren. En natuurlijk dank aan alle mede-cursisten, zonder jullie had de kramp in de buik van het lachten niet bestaan.”
René Joldersma

Bergtraining Eifel

“Mijn maatje Peter haalde me over om samen de bergtraining Dolomieten te gaan doen, gepland in september. Hij had al eerder trainingen gevolgd in de Eifel en Harz en zei dat hij daar heel veel van had geleerd.
Aangezien we samen motortochten, eendaagse en meerdaagse organiseren, en we samen al een paar toertochten naar Zuid Frankrijk hadden gemaakt, leek ook mij dit een goed plan. Mijn doel was om van mijn angst af te komen om in de regen te rijden, vooral in de bergen, en om beter te leren sturen in haarspeldbochten. Dat zou in deze training allemaal aan bod komen was mijn vermoeden.
De eerste dag, zaterdag, hadden we een kennismakingsrit, zo zouden de instructeurs/trice in ieder geval een beeld hebben hoe het met de rij en stuurervaringen zou zijn van de cursisten. Het groepje bestond uit 5 cursisten, Peter,Marko,Steven,Tjai-lin en Jack en instructrice Esther, aspirant instructeur Gino en Moto Sportivo eigenaar Marcel.
Moto Sportivo DolomietenHet tempo lag niet al te hoog en we konden genieten van de omgeving, die was zeer mooi.
De tweede dag hebben we ‘s ochtends eerst de bijzondere verrichtingen beoefend, slalom, getrapte slalom, straatje keren, over een obstakel heen rijden en de remproef. Tijdens de remproef bleek dat ik teveel met mijn achterrem remde, dus het advies was om de volgende te doen met alleen de voorrem. Aangekomen bij de pylonen remde ik dus alleen met mijn voorrem (ik heb geen ABS op mijn V-max uit ’85, maar wel R1 remklauwen) dat werd gevolgd door een blokkerend voorwiel, remspoor van ong. 2 meter waarop ik direct de voorrem losliet om de slip op te vangen. Doordat ik ver vooruit bleef kijken en daarna rustig de remmen aansprak bleef een val mij bespaard. Had wel een behoorlijk verhoogde hartslag, zelfs Esther, Gino en Marcel schrokken er van.
Ik ben ze nog steeds dankbaar dat ze me geleerd hebben om ver vooruit te blijven kijken, zo blijft de motor stabiel zeiden ze, en dat klopt.
Na deze droge ochtendoefeningen was het tijd om de kijkmomenten, geleerd bij de oefeningen in de praktijk om te zetten. En toen begon het te regenen, zo’n beetje de hele middag, en kon ik langzaam aan van mijn angst af komen.
Bij regen hebben de motorbanden nog ongeveer 70% grip ten opzichte van droog wegdek en zit de angst veelal tussen de oren. Het vertrouwen in de instructeurs heeft mij hier over mijn angst geholpen, ook deze middag hebben we vele bochten en haarspeldbochten gereden.
Na het avondeten volgde vaak een presentatie/theorieles waarin de kijktechnieken en bochtentechnieken uitvoerig werden behandeld, waarna de volgende dag het geleerde weer in praktijk werd gebracht.
Moto Sportivo Dolomieten WellnessDe dag begon met een gezamelijk ontbijt rond 8 uur en daarna rond half 9 het vertrek. Tussendoor koffie/thee pauze en de lunch, waar ook weer iedereen werd geëvalueerd, we reden namelijk om de beurt voorop met daarachter Esther, zodat ze goed kon zien hoe onze positie op de weg was en de instuurpunten van de bochten.
Meestal kwamen we rond 18.00 uur weer terug bij het hotel waarna we gingen douchen of even zwemmen/sauna/relaxen en omkleden voor het gezamelijke diner rond 20.00uur.
Er was ook een rustdag gepland, maar bijna iedereen koos ervoor om die dag een stuk te gaan rijden en het geleerde in de praktijk toe te passen.
Peter en Marcel hebben tijdens de trainingsweek veel foto’s en films gemaakt, ook tijdens het rijden, dus actie beelden. Later zijn deze beelden nog gebruikt om een hachelijk inhaalmoment te evalueren en ervan te leren.
Heb zelf de eerste 4 dagen weinig van de omgeving kunnen zien, was teveel gefocust op de weg en de stuurtechnieken/instuurmomenten en weer op naar de volgende bocht en op tijd gereed zijn daarvoor.
Aankomende weken ga ik het beeldmateriaal van Peter en Marcel bekijken en zodoende genieten van de mooie Dolomieten. Ik kan zeggen dat mijn doelstellingen zijn gehaald, het rijden in de regen geeft mij nu geen angst meer. En wat betreft de haarspeldbochten, hoe meer hoe liever, ik ben er verslaafd aan geraakt.
Ik ga dit soort trainingen vaker volgen en hoop dat we dan weer zo een fijn en gezellig groepje hebben. We hebben samen heel veel gelachen fijne gesprekken gevoerd, er was een hele goede onderlinge sfeer, luitjes, ik heb GENOTEN. Ik wil een ieder daarvoor bedanken.”
Jack Bruynen

Bergtraining Dolomieten 16 t/m 24 september 2016

“Niet goed wetend wat ik kon verwachten vroeg in de ochtend richting Lelystad getogen. Na een welkome kop koffie en een korte uitleg werd direct de baan op gegaan waar in de ochtend een aantal oefeningen stonden gepland: Bermvlucht, remmen, remmen in een bocht, keren op de weg en slalom. Stuk voor stuk gericht op de dagelijkse situatie op de weg. Rode draad van alle oefeningen: KIJKEN! Iedereen kent wel de uitspraak ‘waar je naar kijkt ga je naar toe’, dat wordt hier echt duidelijk. Veel persoonlijke aandacht en tips.
Aan het einde van de ochtend werden de eerste rondjes op het circuit gereden. Om de twee rondjes werd er van positie gewisseld, zodat een ieder direct achter de instructrice kwam te rijden. Ook hier weer persoonlijke aandacht en tips over kijken en het optimaal nemen van een bocht.
’s Middags werd het circuit andersom gereden, da’s weer een hele andere ervaring en beleving!
Al met al een zeer geslaagde dag wat mij betreft, veel geleerd en op de terugreis naar huis al direct de opgedane kennis in praktijk gebracht. De organisatie met name de instructrice en Marcel, bedankt voor de leerzame dag! Ik denk dat ik nog wel eens een keertje terug kom.”
Arno

Bochtentraining op PVI Leystad 3 juni 2016

Deel je ervaringen met Moto Sportivo

Pin It on Pinterest

Share This