Omdat wij veel vragen krijgen over hoe een training bij Moto Sportivo verloopt, hebben wij besloten om hier eens een artikel aan te wagen. Als voorbeeld nemen we een driedaagse training in de Eifel. Simpelweg omdat dit de training is met de mooiste opbouw. Een training verteld vanuit het gezichtspunt van de instructeur.

Het is vrijdag. De werkdag is weer voorbij, de motor wordt nagekeken voor een nieuwe training in de Eifel.

Olie op peil, bandenspanning goed. Ondergoed, toiletspullen, wat casual kleding, schoenen, sokken en een paar instructeurshirts in de linker koffer, regenpak en instructiepionnen in de rechter koffer.
Gezien de afstand van huis tot het startpunt van de training -Venlo-, kies ik ervoor om een voorovernachting te nemen in hotel van der Valk te Venlo, zodat ik zaterdag fris aan de driedaagse kan beginnen.

Zaterdag

Het is iets voor 08.30 uur. De één na de andere cursist komt binnen. Met enkele anderen die eveneens een voorovernachting geboekt hadden, had ik al kennisgemaakt. Er zijn altijd veel “terugkomers”. Dit zijn cursisten die al vaker mee geweest zijn. Wij zijn er trots op dat we hoog scoren met het aantal oud-cursisten. Marcel, binnen Moto Sportivo verantwoordelijk voor de organisatie, zorgt voor de registratie en geeft iedereen een routeboek op papier, naast het al eerder verstrekte Garmin GPS bestand. Ook de instructeurs komen binnen. Per groepje van maximaal 6 cursisten heb je een eigen instructeur.
Algemene briefing
Als iedereen compleet is en voorzien van een bakkie koffie, houdt Marcel een korte briefing. Hij geeft een aantal veiligheidsregels die er zorg voor dragen dat het rijden in de groep veilig gaat. Eén van die regels is bijvoorbeeld: Rij in principe op 80 % van je kunnen dan heb je altijd wat over. Ook vertelt hij over zijn rol als fotograaf.
De cursisten zijn al ingedeeld aan de hand van de eigen opgave op het inschrijfformulier in combinatie met onze inschatting. In principe zijn er 3 soorten rijders: rustig, normaal of sportief. Iedereen wordt voorgesteld aan zijn instructeur en verzocht om naar de motoren te gaan.

Aanvang

Ik ontvang buiten de cursisten die bij mij zijn ingedeeld. Dit keer heb ik een “normale” groep. Ik doe eerst een voorstellingsrondje. Ik vertel dat iedereen moet wennen aan het rijden met instructeurogen die in je rug prikken, maar ook aan elkaar. Even wat dingetjes doornemen, zoals baksteengewijs rijden en het rijden in een groep over de snelweg. We gaan rijden! Een cursist voorop, ik, de instructeur (meestal) als tweede, vervolgens de rest.

Rijden

Al snel zitten we op de snelweg. Ondertussen let ik op of iedereen goed meekomt, goed aansluit en goed positie houdt. Ook let ik erop hoe men reageert op gevaaraspecten, zoals wegen van rechts en tegemoetkomend verkeer. Op de snelweg zit ik te genieten als de groep geheel synchroon rijdt, terwijl men elkaar amper kent. Na 65 km snelweg is de eerste stop bij een parkeerplaats.

Tijd voor een praatje

De eerste ervaringen worden doorgenomen, verbeterpuntjes worden aangehaald. Men stelt zich kwetsbaar op en leert van eigen en andermans fouten en zaken die juist heel goed gaan. Ik bereid de cursisten voor op wat komen gaat. We verlaten namelijk de snelweg en het gebied zal steeds bochtiger gaan worden. De bochtentechniek wordt al lichtjes aangehaald, waarbij het belangrijkste is de bocht op de juiste wijze aan te snijden. Een ander mag nu het voortouw nemen. We vertrekken.
Je haalt de solorijders er al snel uit. Een veel gemaakte fout is dat men in het midden van de rijstrook blijft rijden en bij bochten te weinig positie kiest. Dat gaat misschien goed in Nederland, maar je gaat jezelf echt tegenkomen als je hier geen verandering in weet aan te brengen.
Afhankelijk van de geconstateerde fouten wordt er onderweg gestopt. Ik stop in ieder geval vlak voor een stukje uit de route waar het menens wordt voor wat betreft de bochten en ik geef nog wat aanwijzingen. De volgende cursist mag nu weer voor. Omdat dit stukje van de route vooral leerzaam en leuk is doen we dit meerdere malen. Marcel heeft ook positie ingenomen en zet iedereen op de foto; nog niet zo plat, maar dat gaat komen! Iedere motorrijder is in dit gebied in zijn element en geniet volop. De aanwijzingen worden opgevolgd. Je merkt dat er vlotter gereden wordt en dat is niet omdat ik zo push. Nee, men merkt dat de juiste lijnen rijden voor meer snelheidsmarge en dus meer veiligheid zorgt.
Na nog enkele aanwijzingen op het gebied van bochtentechniek en alvast wat beginselen van stuur- en kijktechnieken om een juiste opbouw te garanderen, gaan we door naar de lunchlocatie.

De eigen Moto Sportivo menukaart ligt op tafel en omdat men ons verwacht worden we snel geholpen. Ook al zitten de cursisten veelal bij hun eigen groepje, er wordt ook volop gepraat met de leden van de andere groepen.
De instructeurs bekijken of iedereen zich prettig voelt in de groep waarin zij zijn ingedeeld. Een enkele keer worden cursisten van groep gewisseld. Al wordt dit in het begin als minder prettig ervaren, achteraf is men er altijd erg blij mee.
De route gaat verder en rond de klok van 15.00 uur zijn wij aanbeland op een grote parkeerplaats waar wij de bijzondere verrichtingen gaan oefenen. De oefeningen geven de cursisten een zekerder gevoel, mede omdat de kijk- en remtechnieken uitvoerig en begrijpelijk worden uitgelegd. Het garage keren (of straatje keren) wordt hier met raad en daad geoefend want in de routes zullen steeds krappere haarspeldbochten verschijnen.
Na het tanken en wat drinken gaan we verder voor het laatste deel van de route van vandaag. Onderweg wederom diverse aanwijzingen. Uiteindelijk is mijn doel dat iedereen aan het einde van de dag een bocht op de juiste manier aansnijdt en met opbouwend gas de bocht uitkomt. Ook het kijkgedrag moet tot verbeteringen leiden.

Hotel

Na een voor velen veeleisende dag, komen we aan bij ons hotel van Tom en Marlou. Dit van oorsprong Limburgse paar staat dan al te wachten om ons te verwelkomen.
Iedereen brengt zijn bagage naar de kamer, verfrist zich en op het gezellige terras of aan de bar komen de eerste ontladingen van deze eerste dag tot uiting.

Vragenlijst

Nog even voor het eten gezamenlijk in de voor ons gereserveerde zaal een vragenlijst invullen van instructrice Esther. Hierin wat lichte onderwerpen om bij stil te staan en die je aan het denken zetten.

De barbequeavond

Na dit kortstondig samenzijn is het tijd voor het barbequebuffet. Iedereen laat het eten zich goed smaken. Soep, broodjes, de saladebar, diverse soorten vlees en vis, groenten en diverse aardappelgerechten worden afgesloten met ijs, vruchten of chipolatapudding. Napraten doen we aan de gezellige bar of in de comfortabele fauteuils bij het knapperend haardvuur.

Zondag

De volgende ochtend treden we aan in de ontbijtzaal voor een instructie bochtentechniek. Aan de hand van een powerpointpresentatie geef ik uitleg over de doelstellingen van de eerste dag en over de diverse technieken die nog behandeld zullen worden. De opbouw is dusdanig dat de instructeurs er tijdens de trainingsdag verder op in kunnen gaan.
Middels hetzelfde wisselsysteem als de dag ervoor, gaan we rijden om onderweg weer te worden bijgepraat. De omgeving wordt steeds mooier. De moeilijkheidsgraad steeds hoger. Maar ook de kennis over de technieken neemt toe. Opnieuw haarspeldbochten en veel fotomateriaal. Het is genieten van het landschap, het motorrijden en het toenemen van je kennis. Prachtige afdalingen worden meerdere keren genomen.
Als instructeur zie je de mensen groeien. Alle neuzen staan in dezelfde richting en dat is prettig.
Terugkomst in het hotel. De emmers en sponzen staan klaar voor de garages om alle doodgereden vliegen van onze brommers af te poetsen. Tom en Marlou ontvangen ons en luisteren naar onze verhalen. Tenslotte zijn zij zelf beiden motorrijder en ze weten wat dat betekent.
Tijdens het eten geen instructie maar een voorstelling van de gemaakte foto’s waarop vaak de do’s en don’ts te zien zijn. Het is gezellig en het personeel draagt daar zeker aan bij.

Maandag

Afscheid nemen van het hotel. Na het afrekenen en met bepakte motor, rijden we naar een parkeerplaatsje verderop. Daar laten we je ervaren wat er gebeurt als je over een klein obstakel rijdt en hoe je dat het beste kunt doen. We gebruiken hiervoor een autoband. Het stelt absoluut niet veel voor. . . . . als je het eenmaal gedaan hebt. We stappen weer op de motor want de training is nog niet voorbij. Opnieuw neemt de moeilijkheidsgraad van de route toe en dit brengt je naar een hoger niveau. Ondertussen merk je ook dat de groep qua rijniveau naar elkaar toe is gegroeid. We gaan een stukje off road. Even verder komen krappe haarspeldbochten Hier kun je de geleerde technieken in praktijk brengen. Voor velen is het een persoonlijke overwinning als ze hier doorkomen. Snelheid speelt hier totaal geen rol, techniek des te meer.

Na een wat vlotter stukje krijgen we weer een prachtig stuk met verschillende types bochten die heel vloeiend lopen. Tussentijds stop ik, geef mijn instructie en laat diverse cursisten achter mij aanrijden om nog meer de puntjes op de i te zetten. Indien gewenst neem ik zelfs cursisten achterop om de technieken te verduidelijken.
Onder het motto “veel voor weinig” beginnen we aan het middageten. Het is een Bikerstrefpunt, waar het op drukke, mooie dagen helemaal vol staat met motoren. Er wordt altijd gezorgd dat er een plek vrij is voor Moto Sportivo. Tijdens het eten vertel ik over de weg die wij zo voorgeschoteld krijgen. Deze heeft de bijnaam “dodenweg” vanwege de vele ongevallen. Ik vertel waar de risico’s vandaan komen en hoe hierop te reageren. Het is een brede weg met prachtige lange bochten waar vaak (te) snel gereden wordt. Het gevaar schuilt in de vele zijwegen en dus ook afslaand verkeer. Ter illustratie verwijs ik iedereen naar een fotobord in de entree. Zo. . . . hierna staat iedereen weer met beide benen op de grond…
Vervolgens rijden we verder om in de omgeving van de Ruhrstausee bij de mooiste wegen van de Eifel terecht te komen. Hier zie je vele borden waarop motorrijders gewaarschuwd worden voor de gevaren. Dit is ook precies de reden waarom er zo velen uit Duitsland, Nederland, België en Luxemburg hier rondrijden. Dit gebied vraagt gewoon om motorrijden! Op een bepaald traject rijden we dan ook veelvuldig heen en weer zodat je je eigen fijnslijperij kan toepassen. Deze dag plannen wij op maandag en behoudens bijzondere- en/of feestdagen valt het verkeer dan mee. In het weekend is dat wel anders!

Afsluiting

Het laatste stukje volgt. We verlaten de hogere gebieden. We komen weer door de plaatsen waar we met nog maar weinig ervaring begonnen. Het voelt als afkicken. Back to earth! We sluiten af op de traditionele wijze: in de ijssalon! Ook hier snappen ze het motorrijdersmotto “veel voor weinig”. Niet zo gek dat menigeen denkt dan maar meteen de grootste ijscoup te nemen. Je bent een grote liefhebber als je het allemaal verorberen kan. . .

Marcel neemt het woord. Namens Moto Sportivo bedankt hij alle aanwezigen voor hun positieve bijdrage. De instructeurs bespreken de gemaakte vorderingen van en met hun cursisten en overhandigen de certificaten. Deze geven bij verschillende verzekeringsmaatschappijen recht op een premiekorting. Na vele omhelzingen, geschudde handen en schouderklopjes wordt afscheid genomen. Nieuwe groepen worden nu samengesteld voor de laatste kilometers richting huis. Onderweg halen de snellere rijders de langzamere deelnemers weer in om bij bepaalde tankstations toch weer samen te komen. Tanken, kopje koffie en gaan. Een leeg gevoel, maar boordevol herinneringen om thuis over te verhalen!

De trainingen van Moto Sportivo worden niet voor niets geroemd om hun bijdrage aan de rijkwaliteiten van hun cliënten en de vakantiesfeer die wordt gecreëerd. Het voelt dan ook erg goed dat we veel cursisten weer terugzien bij volgende trainingen.

Pin It on Pinterest

Social Share

Deel dit met je vrienden!